در گفت‌وگویی با محور «بررسی راهبردهای پژوهش در دوران بحران»، دکتر محمدجواد حیدری خراسانی با بیان اینکه «مشکل اساسی بشر در بخش پژوهش فقر فلسفی است»، گفت: یکی از مهم‌ترین چالش‌های امروز انسان، نداشتن تعریف و تفسیر درست از مفاهیمی همچون علم، خوشبختی، سعادت، توسعه و نظریه‌های مرتبط با آن‌ها است.

وی با تأکید بر اینکه «مهم‌ترین مشکل بشر در ایران و جهان این است که تفسیر و تعریف درستی از سعادت و خوشبختی ندارد»، تصریح کرد: تا زمانی که ریشه مسائل به‌درستی شناخته نشود و تئوری جامع و درستی درباره سعادت و خوشبختی به دست نیاید، پژوهش نیز به اصلاح واقعی منجر نخواهد شد.

دکتر حیدری با اشاره به اینکه «امر پژوهش اصلاح نمی‌شود مگر اینکه اول بشر بفهمد مشکل دارد و ریشه مشکلاتش کجاست»، افزود: راه برون‌رفت از وضعیت کنونی، دستیابی به تئوری جامع سعادت است؛ از همین رو، به اعتقاد او مهم‌ترین رسالت نهاد علم، حوزه و دانشگاه، جست‌وجوی تئوری سعادت و خوشبختی است.

این استاد دانشگاه با اشاره به حدیث «العالِمُ بغیرِ بصیرَة…» یادآور شد: علم بدون بصیرت و آگاهی، انسان را از مسیر اصلی دور می‌کند و سرعت در حرکت علمی، اگر با شناخت درست مقصد همراه نباشد، نه‌تنها مفید نیست بلکه موجب دوری بیشتر از هدف خواهد شد.

وی در ادامه تأکید کرد: بسیج نخبگان، پژوهشگران و استادان دانشگاه برای یافتن نظریه‌ای دقیق، عمیق و جامع درباره خوشبختی و سلامت جامعه، ضرورتی جدی است. به گفته او، جامعه زمانی می‌تواند به مدیریت صحیح و کارآمد برسد که از پیش، شناخت روشنی از کمّ‌وکیف و چگونگی مدیریت اسلامی و نیز از مبانی نظری آن در اختیار داشته باشد.

دکتر حیدری همچنین با اشاره به جایگاه علم در زندگی انسان، تصریح کرد: علم می‌تواند نقش ابزاری در توسعه، پیشرفت، رفاه، سلامت و حتی تولید ثروت داشته باشد؛ اما در عین حال، نباید از غایت اصلی، یعنی سعادت انسان، غفلت کرد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: تا زمانی که مسئله سعادت و خوشبختی به‌درستی تبیین نشود و پژوهش در مسیر آن قرار نگیرد، بسیاری از تلاش‌های علمی به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.